Commission Delivers Report on Implementing EU Rules Against Unfair Trading Practices in the Food Supply Chain

Przyjąć prowizorycznie, oparty na ryzyku monitorowanie transakcji transgranicznych towarów spożywczych w celu ograniczenia działań odwetowych i ochrony mniejszych dostawców.

Analizując przyjęte środki, władze muszą dokonać ich harmonizacji z europejskimi celami legislacyjnymi. Kroki te określają konkretne środki zaradcze w przypadku opóźnień w płatnościach, dławienia cenowego i presji pozamonetarnej, z naciskiem na mechanizmy weryfikacji i egzekwowania, które kraje wdrożą w 2025 roku i później. Priorytety Unii kierują tą pracą.

Specyficzny wskaźniki ryzyka wskazują, gdzie pojawia się presja: opóźnione transfery, zatajone informacje i niekorzystne warunki umowne. Kiedy wskaźniki migają, uruchamiają się środki ochronne, a władze przekazują odpowiedzialność zespołom transgranicznym w celu szybkiej interwencji; późniejsze wyniki są wykorzystywane w kontynentalnym procesie potwierdzania w celu ciągłego doskonalenia.

Dane z krajowych paneli kontrolnych wskazują, że kontrole na późniejszych etapach obejmują miliony transakcji, z czego około 1,3 miliona transakcji zostało zbadanych, a 300 tysięcy oznaczono do dalszej weryfikacji, co stwarza ścieżki doskonalenia w powiązanych sektorach.

Wdrożenie w całej Unii Europejskiej wciąż trwa; opóźnione zgłoszenia niektórych państw członkowskich stwarzają ryzyko dla transgranicznej ochrony, ale wkrótce spodziewane jest potwierdzenie postępów w kilku jurysdykcjach, a następnie przyjęte zostaną powiązane wytyczne w celu zapewnienia spójnego wdrażania i wzmocnionych zabezpieczeń.

Europejskie organy muszą zapewnić nadzór oparty na partycypacji, z częścią zasobów przeznaczonych na te interfejsy, aby zmniejszyć obawy wśród mniejszych przedsiębiorców i zapobiec odwetowi; takie podejście jest zgodne z celami poprawy i wyznacza konkretną ścieżkę w nadchodzących cyklach legislacyjnych.

Rozporządzenie UE w sprawie nieuczciwych praktyk handlowych w łańcuchu dostaw żywności: Podsumowanie i praktyczne wskazówki

Recommendation: Stwórz konkretne, dobrze udokumentowane ramy zarządzania relacjami z dostawcami pomiędzy producentami rolnymi a większymi przedsiębiorstwami, oparte na procesie potwierdzania, który rejestruje cenę, ilość i harmonogram płatności dla każdej relacji z dostawcą. Wykorzystaj promocję transparentnych warunków do redukcji nierównowag i wzmocnienia pozycji w sieciach.

W europejskiej praktyce, władze mogłyby wymagać, aby umowy zawierały klauzule dotyczące zmian wprowadzanych w krótkim czasie, niedyskryminacji w opłatach oraz jasnej kolejności priorytetów w przypadku konfliktów, w tym cen poniżej norm rynkowych. Podejście to opiera się na centralnym organie, który prowadzi dochodzenia i oceny na miejscu, aby ujawnić schematy dominacji i władzy większych nabywców nad producentami; podmioty zewnętrzne powinny podlegać tym samym standardom, zapewniając uczciwe traktowanie we wszystkich krajach.

Operational steps: Stwórz ujednolicony strumień danych do wyświetlania kluczowych wskaźników w jednym systemie. Ważne metryki obejmują terminowość płatności, klarowność zamówień, długość trwania relacji i naliczanie opłat w przypadku wystąpienia opłat wykraczających poza uzgodnione warunki. Wykorzystaj promocję skierowaną do ogółu społeczeństwa, aby pokazać postęp i zachęcać do stosowania najlepszych praktyk wśród przedsiębiorstw, zwłaszcza mniejszych producentów i dostawców w różnych krajach.

Tylko dostawcy spełniający wymagania uzyskują dostęp do zaawansowanych warunków płatności i preferencyjnego umieszczania w zamówieniach.

Historyczne pilotaże zostały przeprowadzone i ocenione na wielu rynkach, wykazując poprawę w zarządzaniu nierównowagami i zwiększone zaufanie do integralności procesów. Poprzez przeniesienie ryzyka z wrażliwych stron na solidny system zarządzania, relacje zostały wzmocnione, a zaufanie rosło zarówno wśród producentów, jak i dostawców.

Kolejne etapy rozszerzą zakres na dodatkowe kraje, wzmacniając ochronę przedsiębiorstw rolnych i poprawiając ogólną równowagę rynkową. W ramach każdego porozumienia należy zapewnić jasną kolejność działań, przejrzyste przedstawienie warunków oraz mechanizm rozstrzygania sporów w krótkim czasie, zachowując relacje robocze w sieciach online i offline.

Zakres i strony, których to dotyczy, w praktyce

Krok natychmiastowy: wprowadzić ukierunkowane regulacje i uzgodnione środki w celu ograniczenia nadużyć związanych z opłatami, przy jednoczesnym umożliwieniu uczciwego postępowania z klientami.

Zakres obejmuje mikroprzedsiębiorstwa, producentów wiejskich i średnie firmy prowadzące działalność transgraniczną, z jasnymi celami ukierunkowanymi na zwalczanie nierównowag i ograniczenie szarych stref w transakcjach.

Analizując wzajemne zależności między rynkami, detale mają znaczenie; ramy opłat powinny określać przedziały cenowe i standardy reklamowe, aby zapobiec wprowadzającym w błąd promocjom i zapewnić przejrzystość.

Będąc praktycznym, to stanowisko opiera się na wymianie danych i terminowym składaniu wniosków o informacje w celu wspierania regulacji transgranicznych.

Główne Zakazane Praktyki i Przykłady dla Detalistów i Dostawców

Zacznij od pisemnych ram zgodności, które pracownicy mogą stosować w każdej transakcji z partnerami rolniczymi i sprzedawcami detalicznymi, ustanawiając prowizoryczne warunki, które zwiększają ochronę rolników i klientów w granicach unii.

Najczęstsze zakazane zachowania obejmują opóźnienia w płatnościach, jednostronne zmiany warunków, ukryte opłaty i umowy poza oficjalnymi kanałami; w zamówieniach publicznych na obszarach wiejskich detaliści muszą unikać dyskryminacji cenowej opartej na regionie, która zagraża stabilności rolników i zaufaniu klientów. Przykład: sprzedawca detaliczny opóźnia płatność o 30 dni po dostawie; rolnik odczuwa presję przepływów pieniężnych w środowisku wiejskim.

Środki zaradcze w odniesieniu do tych zagrożeń obejmują jasne, pisemne warunki, określone terminy płatności (14–30 dni) i wyraźne ujawnianie wszelkich rabatów; unikanie zewnętrznych zachęt związanych z powierzchnią półkową; wszystkie działania udokumentowane w jednym pliku w celu wsparcia odpowiedzialności i ochrony w granicach kraju.

Aby wzmocnić pozycję rolników, proponuję bezpieczne podejście skupiające się na transparentnych sygnałach cenowych, terminowych rozliczeniach i pisemnej dokumentacji; ogólne cele koncentrują się na rentowności rolnictwa, rozwoju obszarów wiejskich i zaufaniu klientów; wdrożenie w środowiskach wiejskich i miejskich przynosi korzyści wykraczające poza grudniowe kamienie milowe.

źródło: dane związkowe wskazują, że większość środków przyczynia się do ochrony drobnych posiadaczy, rośnie świadomość personelu, a obawy klientów przed ukrytymi warunkami maleją; jeśli nastąpi wczesne zaangażowanie, przepływ transakcji wzrasta, a granice pozostają chronione, podczas gdy detaliści zyskują stabilność, zysk i zaufanie, osiągając milion obrotu rocznie.

Wymogi dotyczące przejrzystości, dokumentacji i wymiany informacji

Wprowadź scentralizowany, odczytywalny maszynowo rejestr i ustandaryzowane szablony rekordów transakcji udostępniane przez producentów, hurtowników, dystrybutorów i detalistów. Zmniejsza to problemy z brakującymi danymi i pomaga personelowi w weryfikacji historii zamówień przed podjęciem decyzji dotyczących cen.

Ustal jasne cele udostępniania danych, które obejmują kształtowanie cen, wielkość zamówień, warunki płatności, okna dostaw i oświadczenia marketingowe dotyczące produktów. Wymagania te powinny obowiązywać w sieciach rolno-spożywczych, z naciskiem na przejrzystość komunikacji z klientami i uwzględnieniem zakresu.

Dokumentacja powinna obejmować umowy, harmonogramy płatności, podział ryzyka, powiązane relacje oraz zapisy dotyczące oświadczeń reklamowych. Szara strefa utrzymuje się wokół interakcji z mikro-sprzedawcami; jasne sygnały pomagają bronić się przed nierównowagami, które niekorzystnie wpływają na producentów i innych uczestników rynku.

Wymiana informacji musi być bezpieczna, z określonymi poziomami dostępu, minimalizacją danych oraz ścieżkami audytu, zanim jakiekolwiek dane transakcyjne zostaną udostępnione na zewnątrz. Dostosowanie do standardów europejskich zapewnia, że transgraniczne przepływy informacji pozostają zgodne z potrzebami ekosystemu rolno-spożywczego.

Kamienie milowe w implementacji powinny być praktyczne, a nie teoretyczne: zdigitalizować milion rekordów w tym roku, przejść do pełnej implementacji u wszystkich uczestników w ciągu dwóch lat. Takie podejście pomaga pracownikom odczytywać trendy, wcześnie identyfikować problemy i dostosowywać myślenie do potrzeb klientów i strategii marketingowych poniżej progów. Te wskaźniki kierują decyzjami budżetowymi i szkoleniowymi.

Zarządzanie opiera się na prostych, ogólnych ramach: przydzielenie obowiązków producentom, spółdzielniom i większym przedsiębiorstwom; ustalenie regularnych cykli przesyłania danych; wymaganie dokumentacji, która precyzuje warunki zamówienia i czas transakcji.

Zapobieganie nadużyciom opiera się na jasnych reklamach i sygnałach cenowych zgodnych z interesami klientów; monitoruj brak równowagi i rozwiązuj go, zanim się nasili.

Przed rozpoczęciem wdrażania, interesariusze zidentyfikowali problemy, uzgodnili wspólne podejście i ustalili bazową wartość wydajności. Europejskie wytyczne uzupełniają wysiłki w ramach sieci rolno-spożywczych, umożliwiając stworzenie większych, spójnych ram. Powinny one być wspierane przez programy szkoleniowe dla personelu, aby budować zdolność do bieżącej konserwacji danych i szybkiego reagowania na wykryte luki.

Egzekwowanie, sankcje i dostęp do zadośćuczynienia

Rekomendacja: Ustanowić wielopoziomową strukturę egzekwowania prawa z natychmiastowymi nakazami naprawczymi i proporcjonalnymi karami, wspartą przejrzystym ujawnianiem informacji publicznych i dostępnymi kanałami dochodzenia roszczeń.

Władze powinny korzystać ze swoich uprawnień do przeprowadzania niezapowiedzianych kontroli, żądania dokumentów i weryfikowania roszczeń w siedzibach zainteresowanych stron, z poszanowaniem ochrony danych i ograniczeniem zakłóceń w działalności. Postępy i wyniki muszą być prezentowane w publicznym rejestrze, aby budować zaufanie wśród nabywców i innych uczestników rynku.

Kary powinny być proporcjonalne do wagi przewinienia, z automatycznymi działaniami naprawczymi realizowanymi w ciągu 30 dni, a sankcjami pieniężnymi powiązanymi z obrotem; przykłady obejmują do 2 milionów za drobne naruszenia lub do 4% rocznego obrotu za uporczywe szkody, z górnymi limitami dla większych operatorów.

Dostęp do zadośćuczynienia powinien być prosty: dedykowany kanał online do składania skarg i wnioskowania o odszkodowania, odpowiedzi w ciągu 60–90 dni oraz wiążący mechanizm działań naprawczych i wypłaty należnych kwot. Niezależny panel odwoławczy może rozpatrywać odwołania, zapewniając alternatywne ścieżki dla wnioskodawców w różnych okolicznościach.

W celu zwiększenia przejrzystości i wspierania procesu uczenia się, należy prowadzić publiczny panel informacyjny zawierający rodzaje naruszeń, podjęte środki oraz zagregowane kary powiązane z obrotem, wraz z anonimizowanymi streszczeniami spraw i metrykami umieszczonymi poniżej nagłówka. Publiczne prezentowanie wyników sprzyja budowaniu zaufania i wspiera ustanowienie ciągłego doskonalenia.

Wdrożenie powinno przebiegać w trzech etapach w ciągu dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy: harmonizacja przepisów krajowych, budowanie potencjału w organach władzy oraz modernizacja systemów informatycznych w celu wsparcia gromadzenia danych, śledzenia i prezentacji wyników. Budżet w granicach milionów jest odpowiedni do finansowania szkoleń, obsługi spraw i rozwoju procesów wypłaty środków.

Szczególną uwagę należy zwrócić na stronę kupującą: zapewnić dostęp do środków prawnych dla tych, którzy ponieśli bezpośrednie straty, oraz udzielić wskazówek, jak korzystać z przysługujących im praw. W przypadku wykorzystywania pozycji do wymuszania płatności lub nakładania bezprawnych żądań, władze muszą interweniować w celu naprawienia szkody, przenieść odpowiedzialność tam, gdzie jest to uzasadnione, i nakazać środki zapobiegające ponownemu wystąpieniu. Poza działaniami władz, mechanizmy powinny zapewniać rozliczalność i niezależny nadzór.

Plan krok po kroku dotyczący zgodności dla przedsiębiorstw i audytorów

Rozpocznij od konkretnej rekomendacji: przeprowadź opartą na ryzyku mapę wszystkich komercyjnych interakcji w ramach sieci rolno-spożywczych, koncentrując się na jednostronnych warunkach, przepływach zamówień i warunkach płatności, które wpływają na obroty i cykle gotówkowe; dostosuj się do oczekiwań legislacyjnych i ochrony konsumentów.

1. Mapowanie zasobów i lista interesariuszy: zidentyfikuj producentów, rolników i klientów, a także pośredników w ekosystemach rolno-spożywczych. Uchwyć relacje, szablony umów i wzorce zamówień; zmapuj przepływ wartości, w tym sygnały cenowe i elementy obciążające; udokumentuj, gdzie warunki wydają się jednostronne lub niejednoznaczne.

2. Cele i zarządzanie: Określ ogólne cele zgodności, przypisz jasną odpowiedzialność w działach zakupów, sprzedaży, prawnym i finansowym. Ustal podejście do monitoringu, które określa, jak wygląda sukces i w jaki sposób będzie mierzona poprawa.

3. Ocena ryzyka i gromadzenie danych: Przeprowadzić przegląd ryzyka, koncentrując się na terminach płatności, jednostronnych zmianach warunków oraz nietransparentnym kształtowaniu cen. Stworzyć zbiór danych z umów ramowych, faktur i akt spraw; zidentyfikować przypadki wysokiego ryzyka oraz potencjalny wpływ na marże rolników i producentów.

4. Projektowanie polityki i mechanizmy kontrolne: opracować standardowe przepisy mające na celu ograniczenie niesprawiedliwych interakcji, określić standardowe przepływy zamówień i wymagać wyraźnego uzasadnienia dla każdego odstępstwa. Stworzyć listę minimalnych warunków chroniących rolników, dostawców rolno-spożywczych i klientów; zawrzeć klauzulę dotyczącą terminowej płatności i rozwiązywania sporów.

5. Konkretna propozycja ulepszenia: Opracować ukierunkowany pakiet poprawek dotyczący kwestii takich jak opóźnienia w płatnościach, jednostronne korekty cen i nieujawnione opłaty. Zapewnić przejrzystość warunków i ich zgodność z wytycznymi legislacyjnymi; zaproponować stopniowe wdrażanie w celu zminimalizowania zakłóceń dla producentów i partnerów.

6. Plan wdrażania: Wprowadzić poprawione szablony, przeszkolić odpowiedni personel i zaktualizować umowy z dostawcami. Wdrożyć nowe procesy powiadamiania o zmianach, udostępniania informacji i gotowości do audytu; ustalić kamienie milowe powiązane z obrotem i wskaźnikami zadowolenia klienta.

7. Monitorowanie i weryfikacja: Ustanowić bieżący nadzór przy użyciu zdefiniowanych wskaźników (np. wskaźnik zgodności, liczba wyjaśnionych przypadków, czas rozwiązywania sporów). Śledzić skuteczność kontroli w ochronie drobnych rolników i poprawie ogólnego dobrobytu w rolnictwie i ekosystemach rolno-spożywczych.

Dokumentacja i komunikacja: Prowadź przejrzystą dokumentację decyzji, zmian i wyników. Twórz podsumowania dla audytu wewnętrznego i nadzoru zewnętrznego, które ilustrują, jak myślenie i praktyka ewoluowały w kierunku większej przejrzystości i równości.

9. Ciągłe doskonalenie i iteracja: przeprowadzanie kwartalnych przeglądów wyników, uwzględnianie opinii od grup rolników i klientów oraz w razie potrzeby korygowanie warunków. Wykorzystywanie wyników do doskonalenia relacji w sieci oraz redukcji ekspozycji na ryzyko wszystkich podmiotów.